या असल्या रिपरिप्या पावसातनं भिजून घरी येतो. कानातनं गार हवा आणि डोक्यात पाऊस मुरलेला.. कसंतरी दोन घास गिळून , डोकं बांधून , झंडू बाम लावून, घरभर अंधार करून झोपायचा प्रयत्न करतो तर कुठनंतरी, "अजीब दास्तां है ये" एेकू यायला सुरुवात होते. डोकं ठणकनं म्हणजे काय ते अशावेळी नीटच कळतं!
…खरं तर जोडलेल्या असतात या वाटा कुठंतरी एकमेकांशी.. गरज असते त्यांना असं एकमेकांशी जोडलेलं राहण्याची.. एकमेकांकडे पाठ फिरवून जात राहिलो तर या वाटा अशाच हरवत राहतील.. आपला कितीही अट्टाहास असू दे यांपासून दूर जाण्याचा.. पण त्यांना नसेल का ओढ एकत्र येण्याची..?
Thursday, 8 September 2016
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
बिग ब्रदरचे तुमच्यावर लक्ष आहे!
‘नाईन्टीन एटीफोर’ ही जॉर्ज ऑरवेल यांची आणखी एक जगप्रसिद्ध कादंबरी. मूळ इंग्रजी भाषेत असलेल्या या कादंबरीचा अशोक पाध्ये यांनी केलेला मराठी अन...
-
ते गाणं आठवतंय का? ज्यात सगळे लोक निघालेले असतात. हातात, डोक्यावर सामान घेऊन... आपला सनी देओलपण ट्रकमधून अमिशा पटेलला सोडायला निघालेला असतो....
-
कधी कधी हे ह्रद्य 'नदीत' बदलल्याचा भास होतो तर कधी 'समुद्रात'.. समुद्राच्या पाण्यासारखी त्यात भरती येते .. आेहोटी येते .. ला...
No comments:
Post a Comment