आमच्या गावच्या घरासमोरून विजेच्या खांबाच्या तारा जातात . त्यावर कावळे हमखास बसायचे. जास्तकरून सकाळच्या वेळीच. ते असे आेळीने बसलेले दिसले की वस्तीवरची सगळी असलेली नसलेली वारस बेवारस कुत्री त्यांच्यावर भुंकायला सुरुवात करत असत. कावळा ही बोलून चालून पक्षाची जात. ती कुठेही बसणार .. पण आता कुत्र्यांना ते समजवायचं कोणी ? कुत्र्यांनी तारेवरच्या कावळ्यांवर भुंकण्यासाठी स्वतःला डेव्हलप केलं. पण कावळ्यांना भुंकणं कळणं केवळ अशक्य. जास्त लांबड लावत नाही ..भुंकणं हा कुत्र्याचा स्वभावधर्म असला तरी सरसकट भुंकणं अपेक्षित नसतंय. पण कदाचीत कुत्र्यालाही गर्व झाला असावा. कावळ्यांनी तारेवर बसण्यात विचित्र वेगळं असं काही नाही. तर मुद्दा असा की या आपलं एक मिनिटं मनोरंजन करण्याच्या गोष्टी आहेत. त्या पलीकडं यातून काही निष्पन्न होणार नसतं. तर आपापल्या कामाला लागणं चांगलं!
…खरं तर जोडलेल्या असतात या वाटा कुठंतरी एकमेकांशी.. गरज असते त्यांना असं एकमेकांशी जोडलेलं राहण्याची.. एकमेकांकडे पाठ फिरवून जात राहिलो तर या वाटा अशाच हरवत राहतील.. आपला कितीही अट्टाहास असू दे यांपासून दूर जाण्याचा.. पण त्यांना नसेल का ओढ एकत्र येण्याची..?
Thursday, 26 November 2015
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
बिग ब्रदरचे तुमच्यावर लक्ष आहे!
‘नाईन्टीन एटीफोर’ ही जॉर्ज ऑरवेल यांची आणखी एक जगप्रसिद्ध कादंबरी. मूळ इंग्रजी भाषेत असलेल्या या कादंबरीचा अशोक पाध्ये यांनी केलेला मराठी अन...
-
ते गाणं आठवतंय का? ज्यात सगळे लोक निघालेले असतात. हातात, डोक्यावर सामान घेऊन... आपला सनी देओलपण ट्रकमधून अमिशा पटेलला सोडायला निघालेला असतो....
-
कधी कधी हे ह्रद्य 'नदीत' बदलल्याचा भास होतो तर कधी 'समुद्रात'.. समुद्राच्या पाण्यासारखी त्यात भरती येते .. आेहोटी येते .. ला...
No comments:
Post a Comment