समुद्र की शिंपला..

किनारा सुखावतो आणि तडफडायला सुद्धा लावतो.. अथांग पसरलेल्या समुद्राला पाहून अस्वस्थतेच्या काठावर रिकामे शिंपले गोळा करायला भाग पाडतो.. पण शिंपल्यापेक्षा तो समुद्र हवा असतो.. पण तो कवेत घेता येत नाही. आणि धड समुद्रातही जाता येत नाही.. तो फेसाळत राहतो.. गर्जत राहतो.. माझ्यापर्यंत ये म्हणून कासावीस होत राहतो .. पण माणूसपण नडतं.. म्हणून किनार्यावरच राहायचं शापित बनून. इवल्याशा मुठीत तो शिंपला गच्च धरून...